همیشه که نه ولی اکثراً از یه سرماخوردگیِ ساده شروع میشه. بعد یه حسّاسیتِ فصلی. و در نهایت، برنده ی خوش شانسِ اون دور از رقابت ها؛ جنابِ بیماریِ تنفّسی، آسم!


پی نوشت: دهانِ خویش را گاز گرفته، تا سر حدِّ زخمی شدن ادامه دهید. سپس مقداری بتادین، فلفل یا نمکِ یُددار روی آن بپاشید (بریزید) تا تمامِ گناهانِ خویش -حتّی گناهانِ اجدادِ خویش- را جلوی چشمان تان به صورت سه بعدی ببینید. من در سلامتِ کامل هستم و نه تنها آسم، که آن سرماخوردگیِ خفیفِ نحیفِ ضعیف رو هم ندارم!

پی نوشت2: غمِ دوریِ دوستانِ جان جانی مان، ما را هلاک بنموده همی =((

پی نوشت3: درین مطلب سخن بسیار بودُ/ نوش داروی ما، قرصِ خواب آر بودُ