قدم اوّل، تو هر مسیری سخت ترین قدمه. و مهم ترینش. به قول یکی از دوستان که میگفت: "هزار کیلومتر اولش (رسیدن به فضا) سخته، بقیه اش دیگه میفته تو سرازیری" و ما میخندیدیم.

برداشتن قدم اوّل مثل کشف یه دنیای جدید، ناشناخته است. غریبه. دوره و سخت. ولی آدمیزاد، این چیزا حالیش نیست. نبایدم باشه. وگرنه الان تو غار داشتیم بر سر اینکه کی زباله ها رو بذاره دم غار بحث میکردیم. در حالی که اومدیم بیرون. والان تو خونه (آپارتمان) پرتشون میکنیم بیرون، از پنجره طبقه پنجم!

فرض کنید بازی گرگم به هواست. فرض کنید باید بدوید و فرصت رو بگیرید و داد بزنید سُک سُک!

برید. فرزندان غیور آدم و حوّا، نترسید. استدعا میکنم نترسید. برید و قدم اوّلو بردارید. برید و قاره ی جدیدتونو کشف کنید. زندگی کنید!


+از سری بیانات جهان شمولمان