کرگدنِ آبی!

در پیِ جایی برای رفع خستگی

۸۵ مطلب با موضوع «زندگی» ثبت شده است

بعضی وقتا میاد، بعضی وقتام نمیشه...

تموم زندگیت به فرصتای از دست رفته فکر میکنی، به کارای نکرده، حسرتا. همه عمر رو صرف رسیدن به چیزی میکنی که از دست رفته و غافل از، همه ی کارایی که نکردی وقتتو مثل باروت میسوزونی و دود میکنی و میری و میری و میری برای مردن تو حسرت، مردن تو یه گودالِ آبیِ سردِ مملو از ناامیدی. توی تختت، روی بالشت گولّه گولّه اشک میریزی و تو سکوتِ شب زار میزنی و تو همهمه روز میخوابی که شاید آسوده بگیری از دست این هجومِ ناتمامِ افکارِ خسته کننده.
همیشه تو فکر اینی که کاش گوسفند بودی و ته دغدغه ات علف باشه واسه... یا یه کرم تو خاک گورستان. همیشه به این فکر میکنی که ای کاش ای کاش میشد برگشت و تغییر داد. یا میشد برگشت و انتخاب کرد؛ قیافه، خونواده، عشق، وضعیت مالی. بعضی وقتا دلت میخاد سرت رو ده میلیون بار بکوبی به تَرَک دیوار روبروت که چندساله فرودگاه نگاه خیره ات شده تا شاید فکری از سرت بپره و حسی از دلت. آهنگ ها و فیلم ها و وارش ها و کریستال های ریز منجمد تو رو میبرن به جایی از گذشته ات که هیچوقت دلت نخواسته باشن و باشی.
گاهی شاید با خدا قهر کنی. شاید بهش بد و بیراه بگی. یا شاید اصلاً قبولش نداری و به داروین فحش میدی. شایدم میریزیش تو خودت. میریزیش تو خودت و قدم میزنی بین آدمایی که کوچکترین ایده ای درمورد شب بیداریات ندارن یا درمورد سیاهی زیر چشمت یا کاهش وزن وحشتناکت یا زخم معده ات یا حتی سردردای آزاردهنده همیشگیت. قدم میزنی تا قدمت نزنن. میخندی تا بهت نخندن. معاشرتی برای تنهایی.
بهترین روزاتو میسوزونی برای چیزی که شاید، شاید ده سال بعد، به اندازه ارزنی هم بهش فکر نکنی و تاثیری تو زندگیت نداشته باشه. کی میدونه چی ارزش داره؟ کی میدونه چقدر زنده ایم؟ کی میدونه چی از خودمون با ارزش تره؟ میشه واسه خوشبختی، بدبختیا رو قبول کنیم و واسشون راه حل پیدا کنیم (یا حداقل بسازیم باهاشون!) تا عمرمون رو توی سوختن تلف نکنیم؟ چقدر بدبختیم؟ چقدر فکر میکنیم (و چقدر واقعاً) بدبختیم؟ بدبختی چیه؟!


موافقین ۱۰ مخالفین ۱

ترسیدن تو سکوت

توی نظرات قسمتی هست به اسم هرز... چی؟ نمیدونم... فکر کنم هرزنامه بود... نبود، نمیدونم. به هرحال. ترسیدم. نوشته بود (23) جلوش. یعنی احتمالاً 23 تا کامنت چرت. یا چندتا تبلیغات و بقیه چرت. یا چندتا تبلیغات، یکی دوتا بدشانس و بقیه چرت. درصد حرفای چرت زیاد ترسناکه. اینکه سمتت چیزی پرت بشه که ندونی چیه، و ندونی کی پرتش کرده ترسناکه. مثلاً تو خیابون حواست پرت خرجت شه، ماشین بزنه لهت کنه. پاشی ببینی تو یه بیمارستان خصوصی بستری شدی. طرفم در رفته باشه مثلاً. یه ترس گنگ. یه بلای پرت شده از یه جای نامعلوم. 

میگن بدترین نوع ترس، ترسیدن از ترسیدنه. ترسی که نمیکشتت ولی زنده ات نمیذاره. ترسی که مغزتو خاموش میکنه. چقدر دلیل هست واسه ترسیدن. میگن حجمِ ترسِ که یه احمقو از یه شجاع جدا میکنه. زیاد میترسم. زیاد که نه. ولی تند تند. مثلاً تو خواب میترسم. پامیشم ساعتو میبینم میترسم. میرم بیرون میترسم. شارژ گوشیم کمه میترسم. یادم میاد یه چیزی جا گذاشتم میترسم. به آینده فکر میکنم میترسم. حرف میزنم میترسم. پشت فرمون، تو آشپزخونه میترسم. تو آینه بودن نیمی از خودمو میترسم.

کُپ کردن تو یه شرایط استرس زا خیلی خطرناکه. مثلاً طرف تریلی میاد سمتش کپ میکنه میره زیر تریلی. یا میره شنا کنه تمساح میبینه، کپ میکنه؛ تو یه گاز سه قسمت میشه. یا مثلاً موقع خوندن نمیفهمه کپ میکنه، سر جلسه سوالو میبینه کُپ میکنه. موقع اومدن جواب، سیبیل خمیده باباشو میبینه، چشای ریز شده مادرو، جواب امتحانو؛ کپ میکنه! کُپ کردن بدترین واکنش به یه موقعیت ترسناکه.

یه چیز دیگه اینکه تلاش برای نترسیدن معمولاً به ترس بیشتر ختم میشه. یعنی مثل این میمونه که بگی "رد میشم... رد میشه... جا داره که بره... [شَتَرَق!] وااای... زدم بهش!" اگه میخواین زنده بمونین از موقعیتای ترس زا دوری کنین. اگه میخواین زندگی کنین موقعیتای ترس زای درست رو تجربه کنین. و اصلاً هم انتظار نداشته باشین که زندگیتون بی اشتباه و کپ کردن طی بشه؛ چون زندگی یه روند پر از دو راهیه ترسناکه که ته هیچکدومش کاملاً معلوم نیست به خفن برسین یا به عدم!

[ها؟!]

۷ نظر موافقین ۳ مخالفین ۱

!I feel drunk and so high, Oh high

بعضی وقتا باید اینقد خسته شد که از وفور له شوندگیِ عضلانیِ مزیّن به اسید لاکتیک (!) و یه گوشه افتادگی مثل ژلهِ خردسالِ کنجِ یخچال، مثل چی* ذوق کرد!


*هر چی خودتون صلاح میدونیدا!!!

موافقین ۲ مخالفین ۰

باد کولر، بوی عرق!

تابستونی که نصف شد، کتابهایی که داخل کارتن موندن، لیست کارای نکرده، فیلمای ندیده، آهنگای نشنیده... #غر_زدن_ممنوع!

۴ نظر موافقین ۵ مخالفین ۰

بوش

هنوزم بوی پیتزا حالمو بهم میزنه...

۲ نظر موافقین ۴ مخالفین ۱

Arachnophobia

همین الان یه عنکبوتِ گنده قطر اتاقمو دوید!


بعداً اتفاق: چراغ خاموش بود کف اتاق داشتم فیلم میدیدم. یهو یه چیزی از رو دستم دوید و رفت. مطمئنّم خودش بود. خوفیدم!


بعداً تر اتّفاق: کنجِ اتاق گیرش انداختم. به ضرب دستمال کاغذی کشتمش...

موافقین ۸ مخالفین ۰

آهنگ تایم!

کینگ رام - شکارچی


استخونهات صدای پوکی میدن،

آواز گرگها رو دور آتش دوست نداری

استخونهات صدای پوکی میدن،

همه گوش‌هاشون رو با ترس گرفتن

من با صدای ستون هایِ تنِ تو،

می‌‌رقصم، می‌‌رقصم

من با جفت لبای خشک و سردِ تو،

داغ میشم، می‌‌میرم

مزه دستات منو مجنون کرده،

بیا بشین کنارِ من تا شب رو صبح کنیم

کش و قوس‌هات منو وحشی کردن،

مثل گرگ دور آتش پنجه تیز کردم

من با صدای ستون هایِ تنِ تو،

می‌‌رقصم، می‌‌رقصم

من با جفت لبای خشک و سردِ تو،

داغ میشم، می‌‌میرم

من با تَرَک های زیرِ پوستِ تو،

آب میشم، می‌میرم

من تو پهنای چشمای شاکیِ‌ تو،

غرق می‌‌شم می‌میرم

اخمِ تو، روی من شلاق می‌‌شه

توی من فریاد می‌‌شه، نمی‌‌تونم ساکت شم

خنده هات، مثل تیری تو هدف

منو از پا میندازه، چه خوب آزارم میده

شکارچی، توی دامت گیر کردم

مثل طعمه اسیرم، دلم می‌‌خواد بمیرم

شکارچی، توی دامم گیر کردی

چه طعمهٔ لذیذی، چه شکار شیرینی‌...

موافقین ۱ مخالفین ۰

وقتی که دیگه مغزت به تیزی سابق نیست!

چشماتو ریز میکنی، شقیقه هاتو با دو انگشت اشاره ات محکم تر فشار میدی، برای بار چندم میخونیش و چشماتو میبندی و سعی میکنی از بَر بگیش یا حداقل برای خودت تفسیر و تحلیلش کنی. توی ذهنت به جاش ولی، خاطره ای از قدیم، آهنگی که تازگیا شنیدی یا کاری که میخوای بعد از ظهر قبل نهار بکنی میاد تو ذهنت. ناامید طور چشم میدوزی به بیرون پنجره، به شکافی بین لکّه ی روی شیشه و نهایتِ بی نهایتِ افقِ گرمازده. یه قطره عرقِ نخشکیده میچکه رو صفحه کاغذت. فوتی که تأثیری تو خنک کردن اتاق نداره از دهنت میاد بیرون و وسط پیرهنتو نیشگون گرفته جلو عقب میکنی. یادت میاد تشنت بوده و از صبح هی یادت رفته آب بخوری. یادت میاد یادگرفتن برای مغزت مثل آب خوردن بود. تو یخچال آبی نیست. آب قطعه...

موافقین ۳ مخالفین ۰

وقتی باورت نمیکنن، زور الکی نزن! زندگیتو بکن!

زندگی و مرگ آدما خیلی چیزا رو به ما یاد میده. نمونه اش همین مرحوم کیارستمی. تا قبلِ فوتشون فکر کنم یک یا دوفیلمشونو بیشتر ندیده بودم و خاطره ای هم نداشتم باهاشون. ولی تو این یکی دو روز یه نکته خیییلییی مهم یادگرفتم ازش که باعث شد بگم دمت گرم مرد! یادگرفتم اگه سرت تو زندگی خودت باشه و کارتو بکنی و کاریو بکنی که دوسش داری و براش وقت و وجدان و انرژی و مطالعه بذاری؛ هم کیفتو میکنی تو دنیا، هم دنیا کیف میکنه از بودنت. تهشم هر کی بخواد سوار اسمت شه و کولی بگیره ازت، با سنگ میزنن تو چشش!!!


لپ کلام اینه: کاری رو بکن که دوست داری. و یادت باشه هیچ وقت وجدانتو گول نزنی...!

۳ نظر موافقین ۴ مخالفین ۰

پول و بردار و فرار کن!

زنگ زد دوستم؛ تو جام بودم دقیقاً بعد امتحان، آماده واسه خواب، تا اومدم بردارم قطع شد. حمید بود، نماینده خوابگاه ما. هیچ وقت بی خودی زنگ نمیزند، معمولاً هم یه خبر بد داشت تو مشتش. نگران شدم... زنگ زدم اشغال بود. یکم وایستادم. باز زنگ زدم. با عجله گفت: "برگردین! به آرش و رضا بگو برگردین!" بعد صدای آقای عبدالّهی اومد. گوشی رو از دست دوستم حمید قاپید. عبدالّهی همون استادی که منو از کلاس فلسفه اش با خنده انداخت بیرون، با خنده گفت حذفت میکنم، و الان معاون آموزشی دانشگاه شده بود و پشت تلفن دوستم بود! با یه اضطراب و عجله ی نگران پرسید: "کجائین؟!" گفتم: "خونه ایم... ولی... ولی نزدیکیم..." فرصت نداد چیزی بگم. تو حرفم پرید. گفت: "هر جا هستین سریع بیاین! همین الان بیاین!" به معنی واقعی کلمه ریدم به خودم. نگاه گنگ زده ام دوستام رو هم به ترس انداخت. پوشیدیم و رفتیم سمت دانشگاه. یعنی چی میتونه باشه؟ بوی سیگار که نمیدیم! به کسی هم چیزی نرسوندیم که گیر بدن... چرا ما؟ چی شده یعنی؟

هیچی دیگه... سه تا قهوه ای رسیدیم دانشگاه. گفتیم چیزی شده؟ گفت بیاین دو ورقه بوده امتحان... یه ورقه اش رو یادمون رفت چاپ کنیم، بیاین بشینین. سی دقیقه بیست سوال. شروع کنین جواب بدین!


ما [وات د فا*؟!] سوالات سخت تر صفحه دوم [لبخند شیطانی] مراقبا -_- اسم استاد زیر ورقه @_@ عبدالهی #_#

۱۰ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰